Pacific Coast Costa Rica – Montezuma en Santa Teresa

on

Na veel wildlife te hebben gezien in Cahuita National Park en een heerlijke nachtrust hebben gehad in Puerto Viejo *kuch* dunne muren heftige buren *kuch* was het tijd voor de pacifische kant van Costa Rica. Onder andere Montezuma en Santa Teresa stonden op de planning.

Alternative Montezuma

Het reisprogramma bestond uit 2 directe bussen en een bootovertocht met een totale reistijd van ongeveer 13 uur. Eitje. De vertrektijd vanuit Cahuita was om 07:00 uur met de directe bus naar San Jose (+/- 3,5 uur). De tweede rechtstreekse bus naar Montezuma vertrok om 14:00 van een ander, zeer nabij gelegen lees 100m, busstation. Ruim de tijd om alles nog even goed te bekijken, kaartje te kopen en uiteraard te eten. De bussen rijden hier best op tijd en alles sluit vrij goed op elkaar aan wat het reizen een stuk aangenamer en ook sneller maakt. Zo stonden we om 17:30 in Puntarenas om met de boot naar Paquera te gaan om het laatste gedeelte van de lange busreis af te leggen. Definitieve aankomst in Montezuma: 20:15 uur. Prima.
Om eerlijk te zijn hadden we geen flauw idee. Wat we wel wisten was dat Montezuma vrij alternatief en hippie – achtig was. Iets wat ons in Panama – Playa Venao All Peace, goed was bevallen. Helaas waren alle goedkope hostels al verdwenen en aangezien we ’s avonds aankwamen hebben we maar een keer iets luxers geboekt. Al gauw ging het onder de noemer: “Ach Geert-Jan is morgen, 13 maart, ook jarig dus vooruit”. Na een klein rondje door het dorp, Montezuma is ook maar 1 straat zelfs Sebaldeburen is groter, was het tijd voor een duik in het zwembad. Jep, voor het eerst sinds onze reis door Centraal Amerika. Wel was het ons duidelijk dat er morgen een ander “beter passend hostel” gezocht moest worden maar dat is mañana. Geert-Jan zijn verjaardag was bestond uit 1 ding: chillen bij het zwembad. ’s Avonds de spullen verhuist naar een Hostel Parque, aan zee en voor een derde van de prijs van de vorige. Si, dat is belangrijk!

Bday boy
El Jardin Montezuma

Montezuma Waterfalls

Op ongeveer 30 minuten lopen zijn de Montezuma waterfalls. De hike naar de eerste waterfall is niet moeilijk en heerlijk om langs de rustige koele beek te wandelen. Het is nu droogseizoen in Costa Rica waardoor de waterfall en de beek klein en rustig waren iets wat in het regenseizoen anders is. In die tijd wordt het ook afgeraden om daar naartoe te gaan. Voor ons geen probleem dus. De waterfall bestaat uit meerdere niveau’s en de hogere niveaus bereik je door een klim van 20 minuten. Dit was echter geen appeltje eitje en toen we eindelijk boven waren zaten de zweetdruppeltjes dan ook niet alleen op ons voorhoofd. We wisten van te voren dat het geen makkelijk pad was maar niemand had er bij verteld dat het helemaal geen pad was en je dus gewoon bij rotsblokken omhoog moest klimmen. Ach, gelukkig hingen er af en toe touwen waar je je aan vast kon houden. Eenmaal terug bij het hostel hebben we onze Aziatische kookkunsten toegepast op een niet rijpe papaya die we van ons vorig verblijf hadden meegenomen om er een papaya salada (Som Tam) van te maken. Goed gelukt al zeggen we het zelf. ’s Avonds nog een klein rondje door Montezuma gemaakt en net als de dag ervoor was er een gezellig hippie sfeertje, je weet wel hoepeltjes draaien, veel blowen en non-stop blote voeten wandelaars.

Santa Teresa non stop surf

Na Playa Venao hadden we nog niet weer gesurft. Dus inderdaad was het weer eens tijd om die bruine en blonde lokken eens te zouten. Waar kan dat beter dan in het surfdorp Santa Teresa. Vanuit Montezuma gaan er shuttle busjes die via de dirt roads, alleen mogelijk in het droogseizoen, binnendoor naar Santa Teresa rijden. Wees voorbereid want het is erg stoffig. Onze intentie was eigenlijk om de local bus te pakken maar de shuttle was maar een paar dollar meer en veel sneller. Keuze was dan ook snel gemaakt. Santa Teresa is een lange, slechte stoffige weg, langs verschillende stranden (dorpen), Manzanillo, Playa Hermosa, Playa Santa Teresa en Playa Carmen. Bij elk strand wordt gesurft en daar leeft dit gebied ook van. De beste beginners surf was bij Playa Carmen. Dat hebben wij dan ook elke dag onveilig gemaakt. We verbleven in Kokua Hostel en vanaf daar naar Playa Carmen was het ongeveer 30 minuten lopen met een surfboard. Naast surfen zijn er een aantal andere dingen wat je kunt doen zoals: party machen of naar Reserva Natural Cabo Blanco. Voor ons enkel surf.

Santa Teresa beach
Santa Teresa Beach

Liberia

Het eerste plan was om via de pacifische kust omhoog te reizen naar Nicaragua. Een backpacker in Montezuma heeft deze droom mooi om zeep geholpen. Nouja, eigenlijk ook maar goed want zij vertelde dat het onmogelijk was om vanuit Santa Teresa dorp hoppend naar Nicaragua te gaan. Dit gedeelte heeft namelijk zeer slechte wegen, lees alleen dirt roads, en er gaan daarom dan ook geen bussen via de kust. De enige twee opties die we hadden was of met de bus een gigantische omweg maken van 7/8 uur, of dezelfde omweg met een shuttle bus van 5/6 uur. Beide opties vonden wij niet echt interessant en daarom hadden we besloten om een aantal dagen langer in Santa Teresa te blijven en dan vervolgens met een tussenstop in Liberia de grens met Nicaragua over te steken. Braaf stonden wij om 5.05 in de ochtend op straat op de bus van 5.15 te wachten. ‘Busje komt zo, busje komt zo’ ging helaas niet op. Ja die ‘zo’ duurde helaas meer dan een uur. Gelukkig kwam er in ieder geval een bus en deze heeft ons naar Cobano gebracht waar we konden overstappen op de bus naar Paquera. Hier vertrekt de ferry naar Puntarenas. Vanaf daar was het nog zo’n 3,5 uur naar Liberia.
De bus was afgeladen en het was zo warm in de bus dat er continu zweetdruppeltjes over onze rug naar beneden stroomden. Ons hotel in Liberia had een goede reputatie gekregen en op het eerste oog zag het er ook erg goed uit alleen ’s avonds was het net een sauna. Bah! Echt uitslapen lukte ook niet want om 5 uur werden de klokken geluid van de kerk en om 5:30 en om 6:00 etc. In Liberia zelf is niet veel te doen dus wij hadden ’s ochtends dan ook de bus naar Peñas Blancas genomen om daar de grens naar Nicaragua over te steken.

Border crossing Costa Rica – Nicaragua
Landloos wat nu?
Between borders, Costa Rica – Nicaragua

Tijdens onze reis hebben we al veel grensovergangen gezien en het zegt behoorlijk veel over hoe een land georganiseerd en bestuurd wordt. Tot nu toe was de overgang van Costa Rica naar Nicaragua een van de vaagste. We namen de bus van Liberia naar Peñas Blancas (grens). Overal stonden vrachtwagens te wachten om Costa Rica uit te mogen. Het was er naar onze mening best een chaos. Nadat we het immigratiekantoor hadden gevonden voor onze exit-stamp deed de creditcard het niet om de exitfee van 7 dollar te betalen. Je moet dan teruglopen naar een soort van woonkamer waar je 8 dollar betaald. Vervolgens loop je weer terug naar het immigratiekantoor voor de stamp. Dan loop je 500/600m in nobody’s land naar Nicaragua. Hier kom je eerst bij een soort van tent waar je je paspoort moet laten zien. Nog geen 2m later word je opnieuw gecontroleerd. Daarna moet je naar een gebouw die is weggestopt waar je een entry stamp voor Nicaragua koopt. Ja, ook hier moet 13 dollar p.p. betaald worden. Vervolgens loop je weer een stuk terug om het hek om bij de chickenbuses naar Rivas te komen. Al met al was het best onduidelijk maar zolang je de tijd hebt is er niks aan de hand.

One Comment Voeg uw reactie toe

  1. Bertjan schreef:

    Ziet er chill uit ouwe!!

Geef een reactie